El pianista Glenn Gould usava una cadira de fusta per tocar el piano. Jason Moran (Houston, 1975), segurament conscient de l’evocació, també usa cadira de fusta en comptes de banqueta, emfatitzant la idea de la música com a gran contenidor d’idees i de referències. Gould era un obsessiu de la música gravada perquè li permetia acostar-se a la perfecció. A Moran li agrada posar música gravada en el seus concerts i tocar espontàniament sobre ella (…)
Arxiu de la ‘Cròniques [f]otogràfiques’ Categoria
[f] Barcelona#14: Jazz / Jason Moran
Publicat a 2012, Cròniques [f]otogràfiques, ElMètodeKlosé, música, etiquetat Bandwagon, Jason Moran, jazz, Nasheet Waits, Tarus Mateen el març 23, 2012 | Deixa un Comentari »
[f] Barcelona#13: Jazz / Santi Careta
Publicat a 2012, Cròniques [f]otogràfiques, ElMètodeKlosé, música, etiquetat Black in Blue, Celeste Alías, jazz, Pablo Selnik, Santi Careta el març 3, 2012 | Deixa un Comentari »
La guitarra Epihone Sheraton, el joc de pedals i loop station de Santi Careta pocs minuts abans de sortir de tocar amb el projecte Black in Blue al costat de la cantant Celeste Alías al C.C. La Torrassa Collblanc de L’Hospitalet de Llobregat (febrer 2012).
[f] Barcelona#12: EVOL al festival Cap Sembrat
Publicat a 2011, Cròniques [f]otogràfiques, ElMètodeKlosé, música, etiquetat Arnau Sala, Cap Sembrat, EVOL, L'Ull Cec, Ozonokids, Roc Jiménez de Cisneros el febrer 25, 2012 | Deixa un Comentari »
Algunes imatges d’EVOL (Roc Jiménez de Cisneros) en la part final del seu set en del sisè festival Cap Sembrat (Moog Rock Club, 2011), certàmen petit però amb una llarga i miraculosa trajectòria organitzat per els col·lectius Ozono Kids i L’Ull Cec.
[f] Barcelona#11: Jazz / Marco Mezquida
Publicat a 2012, Cròniques [f]otogràfiques, ElMètodeKlosé, música, etiquetat jazz, Marco Mezquida, Pablo Selnik el febrer 2, 2012 | Deixa un Comentari »
Marco Mezquida (piano) en plena acció al Jazz Man Club (octubre 2012, Barcelona) durant un concert a duo amb el flautista Pablo Selnik. El repertori que van interpretar, sempre passejant entre la improvisació lliure i la cançó amb regust d’estàndard, s’ha publicat recentment en forma de disc sota el nom de “Miscelánea núm. 2″.
